Φιλία. Μέρος 1ο: Παιδικές Φίλες

xr3Όταν πήγα Β’ Δημοτικού (7 ετών)… μετακομίσαμε στο Μαγευτικό (αντικειμενικά και δε θέλω συζήτηση – μια βόλτα θα σας πείσει) Βύρωνα !!

Περιληπτικά:

  • Νέο σχολείο, νέα ζωή… (και πολλά άλλα που δεν είναι επί του παρόντος).
  • Στο νέο σχολείο – νέα γειτονιά… έκανα τρεις φίλες… καλές φίλες…
  • Αργότερα και οι 4 μαζί, πήγαμε Γυμνάσιο (στη γνωστή «Ανάληψη»)… Και εκεί στην παρέα μας προστέθηκαν δύο ακόμη φίλες… Καλές φίλες… Σύνολο λοιπόν 6 φίλες  (για όποιον δεν κατάλαβε).

Που θέλω να καταλήξω..

Τα 6 αυτά κορίτσια.. καταφέραμε στο πέρασμα -σχεδόν- 30 ετών… να φτιάξουμε σχέσεις ζωής… παράλληλα με τις δικές μας ερωτικές σχέσεις που μετά έγιναν οι οικογένειες μας…

Θυμάμαι πως μια ζωή άκουγα.. οι φίλοι έρχονται και φεύγουν… οι φίλες είναι φίδια (κλαίω) και κάτι αλλά παλαβά της μεταπολεμικής εποχής… που μια ζωή μου ακούγονταν αδιάφορα… (και τα έγραφα στα «…» παλιά μου τα παπούτσια)… Αυτά είναι @#$%!#%$ = αηδίες !!

Φυσικά και υπάρχει φιλία μεταξύ γυναικών ΕΦΟΣΟΝ ξέρεις να κάνεις καλές επιλογές και ΕΦΟΣΟΝ ξέρεις να αγαπάς και να σέβεσαι σε βάθος χρόνου και να είσαι ειλικρινής…

Ε και δε θα επιλέξεις για φίλη σου τη Φίλη-Φίδι που θα θέλει να σου φάει το «αγόρι», τη δουλειά (πιο σημαντικό), τον επίσημο γκόμενο και ο,τι άλλο στην πορεία…. τότε είσαι άξια της μοίρας σου.. Διαλέγουμε-Προσέχουμε για να έχουμε!

Α ! και να αποδέχεσαι το φίλο σου με τα ελαττώματα του…

Α! Και να ξέρεις να παλεύεις και να προσπαθείς για τη σχέση αυτή.. Αμφίδρομα φυσικά… όπως και για κάθε σχέση ζωής… Όχι συμβιβαστικά… αλλά γιατί έτσι επιθυμείς! Τα βάζεις κάτω και ξεκαθαρίζεις… αυτόν τον άνθρωπο τον θέλω στη ζωή μου βρε παιδί μου . –

Εμένα οι –παιδικές μου φίλες (δεν είναι μαύρα πουλιά) είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, μετά την οικογένεια μου, ή μάλλον κάπου μαζί με την οικογένεια μου. Γιατί πλέον είναι ΚΑΙ «οικογένεια» μου…  Πλέον όλες είμαστε Αλληλο-Κουμπάρες και Αλληλο-Νονές…

Μεγάλη τύχη να έχεις παιδικές φίλες εν έτει 2018… με ρυθμούς  ζωής του αείμνηστου Βέγγου… Και να ξέρεις πως τη μία φορά στα 2 χρόνια που θα είσαι έτοιμη κυριολεκτικά να πνίξεις άνθρωπο (ή το σύζυγο που θα βρίσκεται {πιθανόν} δίπλα σου), παρά τις υποχρεώσεις…  θα έχεις 5 αμάξια από κάτω να σε περιμένουν να κατέβεις για τα πείτε.. και να τα βγάλεις από μέσα σου… (ή που θα πάρεις τηλ στις 12 το βράδυ… ή που θα μιλήσεις για 4 ώρες το μεσεντζερ -σημεία των καιρών- την ώρα που «όλοι στο σπίτι κοιμούνται»).

Μετά το κλείδωμα στην τουαλέτα… είναι η 2 καλύτερη λύση για να πεις τον πόνο σου… και να μην τον πνίξεις (τον πόνο ή το σύζυγο ενίοτε).

Μεγάλη τύχη επίσης να έχεις γονείς που θα ξέρουν να σου μάθουν τι εστί ΦΙΛΙΑ και πόσο σημαντικό είναι το γραφικό «Τους φίλους τους διαλέγουμε από μικροί»… (τα ίδια λέω και στα παιδιά μου… αφού έγινα ΜΑΝΑ Και έκανα παιδιά και κατάλαβα…)

…γιατί ως γνωστόν… «θα καταλάβεις όταν γίνεις μανούλα»….

Οι φίλοι ανά ηλικία….  Μπορούν να σε «σώσουν» από πολλά….! Σε κάνουν να νιώθεις Πληρότητα, δύναμη και ασφάλεια…

Σημ. Κυρίως οφείλεται στους γονείς μου.. που έκαναν τα πάντα για να έχω σταθερές και καλές φίλες από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου…!

Τύχη/Ευτυχία/Προσπάθεια/Πληρότητα/Ασφάλεια/Αγάπη…

(Υ.Γ.1 Τι $%^^@ με έπιασε σήμερα…;;;)

(Υ.Γ.2 Το σύζυγο τον αγαπάμε κατά βάθος…)

 

Ακολουθούν τα τεύχη

  • Φιλία. Μέρος 2ο: Φοιτητο-Φίλες
  • Φιλία. Μέρος 3ο: Συναδελφο-Φίλες
  • Φιλία. Μέρος 4ο: Μαμαδο-Φίλες
  • Φιλία. Μέρος 5ο: Ειδικήκατηγορία-Φίλες

Κλείσαμε…